Weddenschappen in België 2026: 24 vergunningsdossiers voor 25 domeinen

Er zijn landen waar je als speler kunt kiezen tussen honderden aanbieders, tussen bonussen van honderden euro's en tussen een leeftijdsgrens die in de praktijk niemand controleert. België is dat land niet, en dat is geen ongeluk dat iemand nog moet repareren: het is het model. Wie hier online een sportweddenschap wil plaatsen, heeft precies één legale ingang — de houder van de aanvullende vergunning F1+ van de Kansspelcommissie, in het Frans Commission des jeux de hasard — en die ingang is smal, per website afgebakend en sinds 2024 ook voor de leeftijdsgrens strenger dan in bijna elke buurmarkt.

De Kansspelcommissie (KSC, in het Frans Commission des jeux de hasard) is de Belgische toezichthouder op kansspelen.

Stand: 14.11.2026, gecontroleerd tegen het register van aanvullende vergunningen F1+ van de Kansspelcommissie.

Wat er in België op het programma staat: competities, toernooien en wat je erop kunt zetten

De Belgische markt is klein, maar het aanbod dat erop mag staan is dat niet. De Jupiler Pro League loopt van augustus tot mei, en de Waalse en Vlaamse clubs trekken elke speeldag een publiek dat zijn ploeg ook online wil volgen. Daarnaast liggen de Europese clubcompetities — Champions League, Europa League, Conference League — op de Belgische kalender als vaste ijkpunten, met de speeldagen op dinsdag, woensdag en donderdag en de returns een week later. Het seizoen 2025/26 loopt in 2026 nog door en de play-offs in het voorjaar zijn traditioneel de periode waarin het Belgische wedvolume piekt.

De F1+-vergunning is Belgisch: een buitenlandse vergunning vervangt ze niet en de vergunning geldt per website, waarbij een domein vergund is en een merknaam niet.

Rond die kern liggen de buitenlandse competities die Belgische spelers al jaren volgen: de Engelse Premier League, de Spaanse La Liga, de Italiaanse Serie A, de Duitse Bundesliga, en in het voorjaar de slotfase van de Champions League. Vlak voor een groot toernooi verschuift het zwaartepunt naar het nationale elftal, en in de zomer naar wielrennen, tennis en de paardensport — paardenrennen hebben in België een eigen vergunningsklasse en nemen daardoor een aparte plaats in het aanbod in. Ook basketbal,volleybal, ijshockey en de Belgische wielerklassiekers halen in het voorjaar hun eigen publiek.

Wat je op die wedstrijden kunt zetten, is bij een legale aanbieder goed gestructureerd. De enkelvoudige weddenschap is de basis: één markt, één uitkomst, één quotering. Daarnaast bestaat de combinatieweddenschap, waarbij de quoteringen van meerdere selecties zich vermenigvuldigen tot één prijs, en de systeemweddenschap, die meerdere combinaties tegelijk dekt. De vaste markten per wedstrijd zijn de 1X2-uitkomst, de dubbele kans, het totale aantal doelpunten (over/under), de handicap, het correcte resultaat en de ruststand. Live wedden — een weddenschap tijdens de wedstrijd — en cash out, de vervroegde uitbetaling van een lopende weddenschap, zijn bij de gecontroleerde aanbieders terug te vinden; de wet zelf wijdden we er geen aparte bepaling aan en of de Kansspelcommissie er beperkingen aan oplegt, staat niet vast.

Eén grens is wél hard neergelegd. Op een weddenschap waarvan de uitslag al bekend is mag je niet inzetten, op een gebeurtenis die in strijd is met de openbare orde niet, en op activiteiten waarvan de meeste deelnemers jonger zijn dan 21 al helemaal niet — denk aan jeugdreeksen en jeugdtornooien. Dat laatste verbod snijdt breder dan het op het eerste gezicht lijkt: een jeugdwedstrijd van een profclub valt er ook onder, en juist daar zag je in andere markten nog weleens markten opduiken. Voor de paardensport bestaat een eigen regeling met eigen vergunningshouder; wie daar online onderlinge weddenschappen of vaste-koersweddenschappen wil aanbieden, heeft de F1P-vergunning nodig in plaats van de F1+, en de drie huizen op dat deel van het register — Belgische PMU, Turf Belgium en Euro Tierce — verdelen dat onderling. Welke van hen de online poolweddenschappen daadwerkelijk uitbaat, is niet vastgesteld; de aanbieder noemt het zelf in zijn voorwaarden of niet.

Blijft de vraag die deze sectie eigenlijk draagt: bij welke aanbieder wed je op die kalender? Dat is in België geen kwestie van smaak. Je kunt realistische quoteringen hebben, een strakke app en een degelijk live-aanbod, en evengoed buiten het legale circuit vallen. Het programma van de Jupiler Pro League is bij iedereen hetzelfde; het recht om er in België geld op aan te nemen, is dat niet. De volgende sectie gaat over wie dat recht heeft en hoe je dat zelf natrekt voordat je een rekening opent.

Welke tien aanbieders met een F1+-vergunning je in België echt kunt gebruiken

Tussen de 24 vergunningsdossiers en de 25 domeinnamen van het register zit niet de hele markt, maar wel de hele markt waar een Belgische speler met een klachtenroute terechtkan. De tien hieronder komen uit dat register, in de volgorde waarin we ze bespreken. Dat is een redactionele orde en geen klassement: marktaandelen publiceert niemand in België, en een merk dat hier niet staat is daarom nog niet onvergund.

Ladbrokes: de bekende naam achter een Belgische uitgever

De app voor sportweddenschappen die onder de naam Ladbrokes in de Belgische App Store staat, wordt uitgegeven door Derby SA en is beschikbaar in het Nederlands, Frans en Engels.

Wat er onder die naamsbekendheid zit, is leerzamer dan de naam zelf. Derby SA is de vergunninghouder, en de merknaam is dus niet de vergunningsdrager. Dat is precies hoe het Belgische model in elkaar zit: je opent geen rekening bij een naam die je van televisie kent, je opent ze bij het dossier dat achter die naam staat. Wie in een chatsessie met de klantendienst wil nagaan wie zijn tegenpartij is, moet naar de uitgever vragen en niet naar het merk.

De drietalige app is voor een Belgische markt geen luxe. Vlaamse spelers stellen de Nederlandse interface in, Franstalige de Franse, en in Brussel wonen ze naast elkaar. Meer dan dat zegt de beschikbaarheid niet: welke markten, welke limieten en welke uitbetalingsregels gelden, staat in de voorwaarden van de aanbieder zelf en niet in de winkelbeschrijving.

Het merk draagt hier de herkenning, het dossier draagt de verantwoordelijkheid, en dat verschil is voor een speler met een klacht de enige vraag die telt.

Starcasino Sport: zeventien talen en de vraag wie de rekening beheert

De Starsport-app van Starcasino Sport wordt uitgegeven door Chaudfontaine Loisirs en is beschikbaar in 17 talen, waaronder Nederlands en Frans.

Zeventien talen op een Belgische sportweddenschap is een opvallend detail. Het aanbod is Belgisch vergund, maar de app lijkt te zijn gebouwd voor een publiek dat de weg naar een sportweddenschap ook in een andere taal wil vinden — en dat past bij een naam die in België eerder met casinospel dan met voetbal geassocieerd wordt. De sporttak moet daardoor zijn eigen publiek winnen, niet het publiek van het huis overnemen.

Chaudfontaine Loisirs is de uitgever, en dat is de partij waarmee je een geschil uitvecht. Belgisch recht, Belgische tegenpartij, en dus ook de Kansspelcommissie als klachtenroute — dat is de winst van dit dossier. Wat de app precies aan markten en limieten biedt, moet de speler in de app zelf nagaan; de winkelvermelding reikt niet verder dan de talen en de uitgever.

De sportlade van een casinohuis is in België een veelvoorkomend verschijnsel, en de wet heeft er zelfs een bepaling voor: een wedmerk draait op zijn eigen domein, los van het casino. Een speler die beide wil combineren, zit met twee rekeningen bij één groep. Voor wie zijn sportinzet strikt gescheiden wil houden van casinospel is dat geen bezwaar maar een voordeel.

Betsson Sports: de buitenlandse merknaam met een Belgisch dossier

Betsson vermeldt dat zijn online weddensite, in overeenstemming met de Belgische regelgeving, niet toegankelijk is voor personen jonger dan 21 jaar.

Dat zinnetje is de hele reden waarom dit dossier interessant is. Een van de bekendste internationale gokmerken, met een vergunningenapparaat in Malta en in andere markten, opereert in België via een Belgische vennootschap — Sagevas — en onder een domein dat op het register van de Kansspelcommissie staat. De buitenlandse moederlicentie doet er niet toe; de Belgische F1+ is de vergunning die het spel hier legaal maakt, en de site vermeldt de leeftijdsgrens van 21 jaar zoals de wet die sinds 1 september 2024 oplegt.

Het verschil tussen het internationale Betsson en Betsson Sports in België gaat verder dan de domeinnaam. Wat een speler in andere markten van dit merk kent — welkomstbonussen, gratis weddenschappen, loyaliteitsprogramma's — bestaat in de Belgische versie niet, omdat de wet het verbiedt. Wie hier opent omdat hij het merk elders kent, opent een ander product dan hij verwacht.

De merkbekendheid is hier het voorportaal, niet het aanbod; het aanbod wordt bepaald door de Belgische wetgeving en niet door de groep waartoe de site behoort.

Elite Sports: het huis dat de Belgische kaart speelt

EliteSports.be wordt uitgebaat door EliteSports SRL uit Anderlecht onder de F1+-vergunning FA+ 116869 van Belgische PMU NV, en de site presenteert zich als een 100 % Belgische gokwebsite die in België gehost wordt.

Er zit iets te zeggen voor dat verkoopargument. Belgische vennootschap, Belgische huisvesting, en achter de vergunning een houder uit de paardensportwereld — de naam Belgische PMU verwijst naar de historische praktijk van onderlinge weddenschappen op de renbaan. Dat is de oudste tak van het Belgische wedwezen en tegelijk de tak die een eigen vergunningsklasse heeft.

De verwijzing naar de eigenaar is tegelijk een waarschuwing tegen het etiket. Een F1+-vergunning wordt alleen toegekend aan een houder van een vergunning A, B of F1 voor een fysieke inrichting, en dat betekent dat achter vrijwel elke Belgische wedsite een fysiek wedkantoor of een casino staat. “Belgisch” is in deze markt dus geen onderscheidend kenmerk maar een voorwaarde: de wet laat niet-Belgische constructies überhaupt niet toe.

Waar de site wint, is de transparantie over het vergunningsnummer op de eigen pagina. Wie FA+ 116869 in het register opzoekt, controleert in één beweging de vergunning, de houder en de domeinnaam. De sportief geïnteresseerde speler zonder extra wensen vindt hier de basis zonder ruis; wie marktdiepte of een uitgebreid live-aanbod zoekt, moet de vergelijking verderop in deze sectie maken.

Magic Betting: het nummer dat een aanbieder zeldzaam publiceert

Magic Betting Sports wordt uitgebaat door Betting Service B.V.; de klantendienst is bereikbaar op 0800 58 888 en via livechat in de app, en spelen is voorbehouden aan personen van 21 jaar en ouder.

Een gratis telefoonnummer en een livechat zijn kleine dingen, tot je bedenkt wat er gebeurt op het moment dat een uitbetaling vastloopt. Een chatscherm waar meteen iemand antwoordt is dan geen servicekenmerk maar het verschil tussen een kwestie die binnen een dag is opgelost en een e-mailthread die weken loopt. Dat is precies het onderdeel van een bookmaker dat in marketingfolders nooit voorkomt en in de praktijk het vaakst wordt gebruikt.

De Amsterdamse rechtsvorm achter de exploitatie — een B.V. — roept de vraag op hoe de Belgische vergunning en de buitenlandse vennootschap zich tot elkaar verhouden. Het antwoord staat in het register: het is de vergunninghouder die in België spel mag aanbieden en de domeinnaam die vergund is, niet de B.V. en niet het merk. Wie het nummer opvraagt en in het register controleert, ziet meteen welke partij tegenover hem staat.

De leeftijdsgrens van 21 jaar wordt hier net als elders vermeld. De bereikbaarheid van de klantendienst is bij deze aanbieder het element dat de rekening voor een doorsneespeler praktisch maakt; de rest beoordeelt hij aan de wedslip.

Meridian Sports: de nieuwste vermelding in het register

Meridian vermeldt dat zijn spelers minstens 21 jaar oud moeten zijn.

Het dossiernummer van Meridian Sports ligt merkbaar hoger dan dat van de oudere huizen op deze lijst, en dat vertaalt zich in het profiel: een recente toetreding tot een register dat in zijn uittreksel van 9 oktober 2026 24 dossiers voor 25 domeinnamen telt. Een nieuw dossier betekent niet automatisch een zwakke aanbieder — de vergunning is de vergunning — maar het betekent wel dat de marktpositie nog niet door jarenlange gewoontes van spelers is gedragen.

Voor een speler die wil vergelijken op basis van het register, is dat het nuttige gegeven: de volgorde in een dossiernummer vertelt iets over wanneer een huis toetrad, niet over hoe goed het is. Meridian meldt de leeftijdsgrens correct en zwijgt over de rest van zijn aanbod in de vermelding waarop we ons baseren; het wedprogramma zelf is de plaats waar je markten, limieten en uitbetalingsvoorwaarden nagaat.

Een nieuwkomer in een verzadigde markt moet spelers overtuigen op prijs of op gemak, want op reputatie kan hij niet leunen. Dat maakt de quoteringen en de gebruiksvriendelijkheid bij dit type aanbieder de moeite van een eigen blik waard — met de kanttekening dat elke prijs pas betekenis krijgt naast de marge van de markt waarin ze staat.

ZEbet: de Franse uitgever met een Belgische speellijn

De ZEbet Sports-app wordt uitgegeven door ZEturf France Ltd en is beschikbaar in het Nederlands, Engels, Frans en Spaans.

ZEturf is een naam uit de Franse paardenwedwereld, en dat de Belgische app in het Frans én in het Nederlands én in het Spaans wordt aangeboden, vertelt iets over hoe dit huis zijn publiek zoekt: niet één taalgroep, maar de hele zuidelijke en meertalige rand van het land. De uitbater is een buitenlandse vennootschap, wat opnieuw de vraag oproept wie de vergunningsdrager is. Het antwoord staat in het register: Turf Belgium. Het domein is vergund, de merknaam niet, en de Franse uitgever is niet de partij die de Belgische vergunning aanhoudt.

Dat onderscheid is geen formaliteit. Bij een geschil over een uitbetaling of over een gesloten rekening is de relevante tegenpartij de Belgische vergunninghouder, ook wanneer het merk dat de speler op het scherm ziet bij een buitenlandse groep hoort. Wie zijn recht wil halen, moet weten bij wie hij dat doet.

De meertaligheid en de paardensportachtergrond maken dit huis in de eerste plaats bruikbaar voor een speler die het aanbod ook buiten het voetbal zoekt. Vier talen, één rekening, en één vergunninghouder om aan te spreken: simpeler wordt de Belgische markt niet.

Scooore: de eerste aanbieder op deze lijst die zijn vergunning datums geeft

Scooore vermeldt dat zijn vergunningen F1 en F1+, afgeleverd door de Kansspelcommissie, geldig zijn van 18 mei 2022 tot 18 mei 2031.

Dat is de meest informatieve zin die een Belgisch wedkantoor over zichzelf kan publiceren, en tegelijk de meest zeldzame. De vergunningen voor het organiseren van weddenschappen worden in periodes van negen jaar vernieuwd, en de periode 2022–2031 die Scooore noemt, is daarvan de uitgeschreven vorm. Waar andere huizen volstaan met de vermelding van een nummer, geeft Scooore de houder én de looptijd — en dat maakt de vergelijking tussen dit huis en de rest van deze lijst in één opzicht oneerlijk: de lezer krijgt hier meer te zien, niet omdat er meer is, maar omdat het huis het opschrijft.

Bij Scooore kunnen limieten voor inzet, tijd en stortingen worden ingesteld, het speelgedrag worden opgevolgd en persoonlijke hulp worden ingeschakeld; spelen is voorbehouden aan personen van 21 jaar en ouder. Dat de drie limietsoorten hier expliciet naast elkaar staan — inzet, tijd, storting — is een praktisch gegeven, want het zijn drie verschillende remmen op drie verschillende dingen.

De datums op de eigen pagina maken dit huis tot de makkelijkst controleerbare aanbieder van de tien. Wie zijn vergunning wil natrekken, begint hier en niet bij een aanbieder die alleen een nummer publiceert.

Unibet: een combinatietool in een markt zonder bonusruis

In de Belgische vermelding van zijn app in de App Store kondigt Unibet een Bet Builder aan, waarmee meerdere selecties van dezelfde wedstrijd in één weddenschap worden gecombineerd.

Een Bet Builder is precies het instrument dat in een markt zonder bonussen het verschil moet maken. Als je spelers geen gratis weddenschap mag voorhouden, moet je ze iets geven dat de weddenschap zelf interessanter maakt, en meerdere selecties uit één wedstrijd combineren is dat: de combinatie vermenigvuldigt de quoteringen van de gekozen selecties tot één prijs, en één wedstrijd levert zo een langere wedslip op dan de 1X2-markt ooit kan geven. Let op wat daar tegenover staat. Elke toegevoegde selectie verkleint de kans dat alle onderdelen samenvallen, en de boekmakersmarge zit in elke afzonderlijke quotering van de combinatie. De langere uitbetaling is dus geen extraatje van het huis maar een langere kans die de speler zelf kiest.

Unibet Belgium Ltd is de houder van het dossier, en het merk is op de Belgische markt een van de bekendere namen op het register. Voor de speler die graag meerdere markten uit één wedstrijd combineert, is de Bet Builder het meest concrete aanbodspunt van dit huis; wie liever één heldere markt speelt, vindt hier dezelfde gewone wedslip als elders.

De aantrekkingskracht van een combinatietool is rekenkundig dezelfde als die van een bonus: het laat een weddenschap groter lijken. Het verschil is dat de speler hier geen storting moet omzetten om ervan te profiteren.

Circus Sport: het casino- en gokhuis dat zijn sporttak apart houdt

De Circus Sport-app wordt uitgegeven door GAMING1 SPRL en is beschikbaar in het Nederlands, Engels en Frans.

Drie talen, één uitgever, en achter die uitgever een groep die in België vooral met casinospel bekend is. De wet heeft voor dit type constructie een eigen regel: een wedmerk draait op zijn eigen domein, los van het casino van dezelfde groep. Voor de speler betekent dat twee rekeningen, twee saldo's en twee keer dezelfde identiteitscontrole — een kleine administratieve last die wel het voordeel heeft dat het speelgedrag per product te scheiden is.

GAMING1 SPRL draagt de exploitatie en Circus Belgium SA/NV staat als vergunninghouder in het register. Wie beide namen uit elkaar houdt, weet bij wie hij moet zijn als er iets misloopt, en dat is in een markt waar de vergunningsdrager en het merk bijna nooit samenvallen een vaardigheid die je bij elke aanbieder nodig hebt.

De sporttak van een casinogroep leeft van spelers die het huis al kennen. Wie alleen een weddenschap wil plaatsen en geen belang heeft bij de rest van het aanbod, beoordeelt dit huis op precies dat ene domein — de app, de markten en de uitbetaling — en niet op de groep erachter.

De grondslag van het Belgische wedwezen: één vergunning, één houder, één domein

De Kansspelcommissie — KSC, in het Frans Commission des jeux de hasard — is de Belgische toezichthouder op kansspelen; de basistekst is de wet van 7 mei 1999 op de kansspelen, de weddenschappen, de kansspelinrichtingen en de bescherming van de spelers. Die wet is de grondslag onder alles wat op deze pagina staat, en de relevante zinnen staan niet in de kleine lettertjes van een aanbieder maar in de wet zelf.

In België mogen online weddenschappen alleen worden aangeboden door de houder van de aanvullende vergunning F1+, die alleen wordt toegekend aan een houder van een vergunning A, B of F1 voor een fysieke inrichting.

De kern is kort. Online weddenschappen mogen in België alleen worden aangeboden door de houder van de aanvullende vergunning F1+, die alleen wordt toegekend aan een houder van een vergunning A, B of F1 voor een fysieke inrichting, met hoogstens één F1+ per houder (artikel 43/8 van de wet). Lees die zin langzaam, want er staan drie verschillende beperkingen in die niets met elkaar te maken hebben. De eerste is een productbeperking: zonder de F1+ is er geen legaal online wedaanbod, wat voor andere producten die het huis mag aanbieden ook waar is. De tweede is een afhankelijkheid van de fysieke wereld: de F1+ komt niet los, hij hangt aan een bestaand wedkantoor of casino, en dat verklaart waarom er achter bijna elke Belgische wedsite een stenen etablissement staat. De derde is een schaarste-instrument: één houder krijgt er hoogstens één, en dat maakt de markt per definitie een verzameling afzonderlijke huizen en niet een handvol groepen met tientallen sites.

Dan de vraag waar het bijna altijd misgaat. De F1+-vergunning is Belgisch: een buitenlandse vergunning vervangt ze niet, en de vergunning geldt per website, waarbij een domein vergund is en een merknaam niet. Een Maltese, Curaçaose of Britse licentie — hoe netjes aangevraagd ook — geeft in België geen recht om spel aan te bieden, en wie er een aanhoudt is hier een illegale aanbieder. En het vergunningsobject is het adres waarop je speelt. Niet de groep, niet het merk, niet het logo dat ook in drie andere landen op een site prijkt. Verhuist een aanbieder zijn spel naar een nieuw domein, dan is de oude vergunning niet vanzelf mee verhuisd; opent een groep een tweede merk, dan heeft dat merk zijn eigen dossier nodig.

Het register dat daaruit volgt, is de enige bron die je nodig hebt. Het register van de Kansspelcommissie voor de F1+-vergunning telde in het uittreksel van 9 oktober 2026 24 vergunningsdossiers voor 25 domeinnamen. Dat getal is om twee redenen leerzaam. Het toont de omvang van de Belgische markt, en die is klein: een speler die uit Nederland, Duitsland of het Verenigd Koninkrijk komt, verwacht een lijst van honderden namen en vindt er een die je in een halfuur doorloopt. Het laat ook het verschil tussen dossiers en domeinen zien — één dossier, één fysieke inrichting, en daaruit kunnen meerdere domeinnamen vergund zijn. Voor een speler is de domeinnaam het gegeven dat hij tegen de site moet leggen waarop hij wil spelen; de dossiernummering erachter vertelt hem wie de vergunninghouder is.

Eén detail uit die opbouw is het waard om te onthouden, omdat het de logica van de hele wet samenvat. De vergunningsklassen lopen van A en B via F1, F1+, F1P tot F2. F1 is de klasse voor het organiseren van weddenschappen, met een vernieuwingstermijn van negen jaar. F1+ is de online aanvulling daarop. F1P is de klasse voor paardenrennen. F2 is voor het aannemen van weddenschappen in winkels, met een kortere termijn van drie jaar. De hiërarchie verklaart waarom een online aanbieder in België altijd een wortel in de fysieke wereld heeft: het online recht is technisch een aanhangsel van het recht op een gebouw.

Daar hoort een waarschuwing bij die in deze markt vaak vergeten wordt. Of de Koning het aantal wedorganisatoren mag beperken, staat in artikel 43/3 van de wet, en of dat plafond vandaag met een concreet aantal wordt ingevuld, is niet vastgesteld. Wat je uit het register wél kunt aflezen, is wat er in de praktijk staat: die 24 dossiers voor 25 domeinnamen van 9 oktober 2026. Dat is de markt zoals je die vandaag aantreft, en niet een getal dat de wet garandeert.

De grondslag heeft nog een derde laag, en die is de minst zichtbare. Artikel 27 van de wet bepaalt dat een wedmerk op zijn eigen domein draait, los van het casino van dezelfde groep. Dat is geen administratieve fijnproeverij. Het verklaart waarom een speler die in België bij een bekend casino een sportweddenschap wil plaatsen, plots twee rekeningen heeft, twee stortingen en twee identiteitscontroles. Het verklaart ook waarom het runnen van een combinatie van producten onder één vergunning in België moeilijker te organiseren is dan in markten waar één licentie alle producten dekt.

Toezicht, sanctie en de rechtsbasis: hoe je zelf nagaat of een wedsite legaal is

De wet is de theorie; het toezicht is wat de speler raakt. Belgium is een markt met een gesloten en begrensd model, en de handhaving is niet alleen gericht op de aanbieder. Wie zonder vergunning spelen of weddenschappen aanbiedt, overtreedt artikel 4 § 1 van de wet; de boete kan oplopen tot 960.000 euro (artikel 63). Dat is een bedrag dat een kleine buitenlandse exploitant wel doet nadenken, en het is de reden waarom het Belgische domein van een internationale groep altijd bij een Belgische vennootschap ondergebracht wordt en niet bij de moedermaatschappij.

De strengere kant van de wet staat echter in de tweede paragraaf. Wie bewust deelneemt aan een niet-vergund spel, er reclame voor maakt of er spelers voor werft, valt onder artikel 4 § 2 van de wet; de boete kan oplopen tot 576.000 euro (artikel 64), waarbij artikel 65 een verdubbeling toelaat. De speler is dus zelf een partij in het illegale circuit, en niet alleen het slachtoffer ervan. Voor spelers die bewust op illegale sites gokken, hanteert de Kansspelcommissie boetes van 26 tot 25.000 euro, vermenigvuldigd met de opdeciemen. Hoewel dit bedrag afwijkt van het theoretische maximum in de wet, is het de sanctie die de toezichthouder expliciet communiceert. Het is voor de speler het relevante signaal van deze handhavingspraktijk.

Daarna komt het stilste onderdeel van het Belgische toezicht, en het is meteen het doeltreffendste. De Kansspelcommissie houdt een lijst bij van internetadressen van operatoren zonder vergunning die in België spelen aanbieden; de lijst wordt in het Belgisch Staatsblad bekendgemaakt en aan de internetproviders bezorgd om de toegang te blokkeren (artikel 43/8 § 2). Dit is de reden waarom een wetsite soms gewoon niet opent. De pagina van de Kansspelcommissie over door haar geblokkeerde illegale goksites telde 1.016 genummerde vermeldingen, met als recentste beslissing 28 september 2026; vermeldingen worden na minstens vijf jaar geschrapt. Duizend adressen is een groot getal, en het zegt iets over hoe de markt er in de praktijk uitziet: de illegale aanbieders zijn niet een uitzondering aan de rand, ze zijn een voortdurend aanwezig reservoir dat door de toezichthouder wordt bijgehouden en weggewerkt. Voor de speler betekent het bestaan van de lijst dat er een tweede controlemiddel is naast het vergunningenregister, en een dat je niet hoeft te interpreteren: staat het adres erop, dan is het spel dat je daar zou plaatsen niet vergund.

Tussen vergunning, sanctie en blokkade staan dan nog de regels over wat een vergunninghouder zichzelf mag toestaan aan de buitenwereld. De wet verbiedt reclame voor kansspelen behoudens de gevallen die de Koning uitdrukkelijk toestaat (artikel 61 § 2), met een boete tot 576.000 euro (artikel 64). Het koninklijk besluit van 27 februari 2023, bekendgemaakt op 8 maart 2023 en in werking sinds 1 juli 2023, vult dat in: vergunninghouders mogen alleen op hun eigen website en eigen sociale kanalen adverteren, zonder interactiefunctie, met bewegende beelden van ten hoogste 5 seconden, zonder gepersonaliseerde boodschappen, zonder echte personen of fictieve figuren, en altijd met de minimumleeftijd en een preventieboodschap erbij. Bij sponsoring loopt de strengheid in stappen op: stadionreclame is verboden vanaf 1 januari 2025, de eigen naam of het eigen logo op een sportshirt is beperkt tot 75 cm² en mag niet op de voorkant staan tot 31 december 2027 en 50 cm² vanaf 1 januari 2028. Vanaf 1 januari 2028 geldt een sponsoringverbod voor professionele sportverenigingen, maar de juridische basis daarvan werd door de Raad van State betwist, en of het verbod standhoudt, staat niet vast. Wie een shirt van een Belgische club bekijkt en daar een gokmerk op zoekt, merkt dat de regelgeving het bijna heeft weggedrukt.

Blijft het onderdeel dat de markt voor de speler onherkenbaar maakt voor wie uit het buitenland komt. Artikel 60 van de wet verbiedt vergunninghouders om gratis deelnames, speelcredit of welk voordeel dan ook te geven om spelers aan te trekken of te behouden, met het verbod op geschenken in werking sinds 1 september 2024. Een welkomstbonus of een gratis weddenschap maakt dus geen deel uit van een Belgisch legaal aanbod. Een eerdere bonusbeperking uit 2018 werd in 2020 door de Raad van State vernietigd, en er geldt vandaag dus geen bonusplafond — er geldt een verbod, wat iets anders is. Voor de speler die gewend is zijn rekening te kiezen op basis van het welkomstpakket, verdwijnt daarmee het hele vergelijkingscriterium waarmee hij elders werkt. Er is niets om te vergelijken.

Dat heeft een gevolg dat verder reikt dan het aanbod zelf. Een pagina die zelf een illegale aanbieder promoot, is aan artikel 4 § 2 blootgesteld. De aansprakelijkheid van onafhankelijke reviewpagina's onder artikel 61 staat niet vast, en dat is een open vraag die we laten staan waar ze hoort. Waar het voor de lezer om gaat, is de praktische consequentie: een aanbieder die wél met een bonus adverteert, adverteert met iets dat een Belgische vergunninghouder niet mag geven. Dat is het eenvoudigste signaal dat er bestaat, het kost je geen enkele opzoeking in een register, en het is in de praktijk het signaal dat het vaakst genegeerd wordt.

Hoe je een wedsite controleert voordat je er geld op zet

De volgorde waarin je dit doet, bepaalt hoeveel je ervan onthoudt. Begin bij het adres, niet bij het merk. Zoek de domeinnaam op in het register van de Kansspelcommissie voor de aanvullende vergunning F1+ en kijk of het domein er letterlijk in staat. Een merknaam die je van een shirt of een reclamebord kent, is geen ingang; het register werkt met adressen, en het beeld van 9 oktober 2026 telt 25 domeinnamen voor 24 dossiers.

Dan de houder. Het register geeft per dossier de vergunninghouder en het nummer. Noteer die naam. Het is de partij met wie je een overeenkomst sluit en de partij bij wie een klacht over een uitbetaling moet landen. Vind je in de algemene voorwaarden van de site een andere vennootschap dan in het register, dan is dat geen detail maar een vraag die je vóór je eerste storting stelt.

Kijk daarna of het een .be-adres is — en trek daaruit géén conclusie op zichzelf. Een .be-domein bewijst niet dat er een Belgische vergunning is: een domeinnaam is een administratieve registratie en geen toezichtsinstrument. Het werkt ook niet omgekeerd, want niet elke vergunde site hoeft op een .be te eindigen. De domeinnaam is een eerste zeef, het register is het bewijs.

Controleer vervolgens de leeftijdsgrens die de site vermeldt. Een Belgische vergunninghouder moet 21+ vermelden, en 18+ op de site van een aanbieder die in België actief is, vertelt je dat je niet op een Belgische vergunning kijkt. Bij 711 Sports is de vermelding 21+ verplicht, en die site verwijst naar een pagina over verantwoord wedden, naar de Kansspelcommissie en naar Gambling Help. Hetzelfde geldt voor Betsson, Meridian en Scooore, die alle de grens van 21 jaar vermelden. De leeftijd is de goedkoopste controle die er bestaat, want de site moet hem zelf zichtbaar maken.

Zoek dan naar de bonus. Vind je een welkomstbonus, een gratis weddenschap of speelcredit, dan heb je de vraag beantwoord zonder verder te kijken: een houder van de F1+ mag dat niet aanbieden. Wat op het scherm staat, is dan ofwel geen aanbod van een vergunninghouder, ofwel een aanbieding die een andere markt beschrijft dan de Belgische.

Ten slotte de dingen die je pas merkt als je er bent. Staat er een logo dat naar een Belgische vergunning verwijst, is er een verwijzing naar de Kansspelcommissie als klachtenroute, en loopt de registratie via een identiteitscontrole waarbij je naam, voornaam en geboortedatum worden gecheckt? Dat laatste is geen formaliteit: de KSC controleert bij elke deelname aan weddenschappen naam, voornaam en geboortedatum in gelijk welke vestiging en ook bij online weddenschappen via de spelersrekening, en een site die die controle niet uitvoert, doet iets wat in deze markt niet gevraagd wordt.

Wie de vijf stappen in deze volgorde doorloopt, heeft zijn antwoord in een minuut of tien. Het register is publiek, het is kort, en het vervangt elke vorm van reputatieonderzoek.

Wie er niet in mag: leeftijd, het EPIS-register en de wekelijkse limiet

De Belgische markt is streng aan de voorkant en aan de achterkant, en de regels die dat regelen zijn niet de regels waarmee spelers uit andere landen vertrouwd zijn.

De minimumleeftijd om te wedden is in België 21 jaar (artikel 54 § 1 van de wet), niet 18 jaar; deze regel is van kracht sinds 1 september 2024. Dat verschil van drie jaar is geen formaliteit. In de meeste Europese markten is 18 de grens, en een speler van 19 die in Nederland of Frankrijk gewoon een rekening kan openen, kan dat in België niet. Voor een aanbieder betekent het een extra filter in de registratie, en de wet legt er een prikkel bovenop: laat een operator een minderjarige speler toe, dan kan de Kansspelcommissie beslissen dat de inzet naar de speler teruggaat. Dat is een van de weinige plekken in de wet waar de overtreding van de aanbieder rechtstreeks in het voordeel van de speler kan uitvallen.

Daarnaast staat het systeem dat spelers uit Belgische kansspelen houdt. Het systeem EPIS — Excluded Persons Information System, sinds 2004 beheerd door de Kansspelcommissie — bundelt alle uitgesloten spelers; naam, voornaam en geboortedatum worden gecontroleerd bij deelname aan weddenschappen, online en offline. Op een Belgische wedsite kan niemand dus anoniem spelen: de controle op leeftijd en op EPIS is een verplichting van de operator, en wie op die controle stuit heeft niet te maken met een strenge aanbieder maar met de wet. Artikel 4 § 4 verbiedt bovendien spelen met de gegevens van iemand anders.

Een inschrijving in EPIS kan uitgaan van de speler zelf, van een betrokken derde zoals een partner, van een rechterlijke beslissing (bijvoorbeeld een toelaatbaar verklaarde collectieve schuldenregeling), van bepaalde beroepen (magistraten, notarissen, gerechtsdeurwaarders, politieleden) of van een voorlopig bewindvoerder. Die laatste categorieën hebben niets met gokgedrag te maken, en dat is de kern van het systeem: het is niet alleen een hulpmiddel voor wie te veel speelt, het is een brede uitsluitingsregel waarmee de wetgever bepaalde functies en situaties principieel buiten het spel wil houden. Voor een speler die zichzelf vrijwillig laat uitschrijven — via itsme of een eID-lezer, of met een papieren formulier naar de Kansspelcommissie — geldt een precieze voorwaarde: een vrijwillig toegangsverbod kan pas worden opgeheven na een wachttijd van 3 maanden vanaf de ontvangst van de aanvraag door de Kansspelcommissie. Dat is een bewust gekozen rem. Wie impulsief beslist te stoppen en de dag erna terug wil, komt die drie maanden tegen, en dat is precies de bedoeling. De gegevens worden vijf jaar na het einde van de uitsluiting bewaard; een minimum- of maximumduur van de uitsluiting zelf is niet vastgesteld. De Kansspelcommissie zegt bovendien niet verantwoordelijk te zijn voor technische of menselijke fouten waardoor een uitgesloten persoon toch kan spelen — een formulering die je moet lezen als een aanwijzing dat de verantwoordelijkheid ook bij de speler zelf wordt gelegd.

Dan de limiet die in het dagelijkse gebruik het vaakst opduikt. De limiet voor online gokken bedraagt € 200 per week en per website; ze geldt voor het geld dat op de spelersrekening wordt gestopt en niet voor de inzetten. Het onderscheid tussen storting en inzet is hier het hele punt. De limiet begrenst wat je van je bankrekening naar de site brengt, niet wat je op de site met dat geld doet. Wie 200 euro stort en dat bedrag vervolgens in tien weddenschappen op en neer laat rollen, stoot niet op de limiet; wie 200 euro stort en het verliest, zit voor die week vast. Het is dus eerder een grens op het overboeken dan een grens op het spelen, en dezelfde Kansspelcommissie en Nationale Bank die het bedrag bepalen, zeggen erbij dat de limiet werd verlaagd van 500 euro in het najaar van 2022 — waarmee de beweging in deze markt één richting op gaat.

Verhoging is mogelijk, maar niet door een schuifje in de app. Alleen spelers die niet als wanbetaler geregistreerd staan bij de Centrale voor Kredieten aan Particulieren van de Nationale Bank kunnen vragen om de wekelijkse limiet van € 200 op te heffen; een lagere persoonlijke limiet kan op elk moment bij de operator worden gevraagd. Een lagere limiet is dus een klik. Een hogere limiet is een aanvraag bij de Kansspelcommissie met een controle in het kredietregister van de Nationale Bank. De asymmetrie is opzettelijk: de weg naar beneden is vrij, de weg naar boven is geblokkeerd door een formulier en een kredietcontrole. Wie een verhoogde limiet aanvraagt, laat daarbij dus een financiële controle op zich uitvoeren en niet alleen een gokcontrole.

Naast de limiet staat een tweede bescherming die de speler in de dagelijkse praktijk het minst opmerkt tot hij erop stuit. De wet verbiedt het verlenen van leningen of krediet aan spelers (artikel 58), en betaling met een kredietkaart is verboden voor spelen die via informatiemaatschappij-instrumenten worden aangeboden. Dat betekent niet dat de aanbieder geen betalingsmethodes aanbiedt — welke dat zijn, staat in zijn eigen voorwaarden en niet in een wettelijke tekst — maar het sluit de gemakkelijkste weg naar spelen op krediet af. Wie gewend is zijn storting met een kredietkaart te doen, moet in België zijn gewoonte aanpassen.

En als het misgaat, staat er hulp klaar die niets kost. De hulplijn SOS Gokken is bereikbaar op 0800 35 777; de website gokhulp.be verwijst eveneens naar hulp bij gokproblemen. Voor Franstalige spelers in Brussel zijn er het Franstalige joueurs.aide-en-ligne.be en Le Pélican op 02 502 08 61. Annex is er de KSC zelf als klachtenroute voor alles wat met een vergunning loopt. Die laatste weg is er alleen bij een houder van een Belgische vergunning, en dat is de meest concrete reden waarom het uitmaakt waar je je rekening opent.

Wat de keuze je kost: de wekelijkse limiet, de omzet die een bonus vraagt en de rekening die je zelf kunt maken

Alles wat hiervoor staat, komt op één beslissing neer: bij wie open je een rekening, en hoeveel mag die keuze kosten. De Belgische markt maakt die vraag in één opzicht makkelijker dan andere. Er is geen bonus om af te wegen, want een bonus mag niet. Er is geen limiet om te omzeilen, want de limiet is wettelijk en staat bij elke aanbieder op dezelfde € 200 per week per website. Wat overblijft, is de kostprijs van gewoon wedden — en die is bij elke bookmaker verstopt in de quotering.

Neem één concreet voorbeeld, met een markt die we als illustratie opvoeren en niet als aangeboden prijs: een tweezijdige markt met een decimale quotering van 1,90 op beide uitkomsten. Zulke quoteringen komen in het echte aanbod zelden in paren voor, maar ze zijn hier gekozen omdat ze de rekensom doorzichtig maken. De markt betaalt niet alles terug wat erop wordt ingezet: als je 1 ÷ 1,90 en nog eens 1 ÷ 1,90 bij elkaar optelt, kom je uit op ongeveer 1,0526. Het deel dat de markt terugbetaalt, is daarvan het omgekeerde, dus ongeveer 95 %. Wat het huis houdt, is het verschil met 100 %, en dat is ongeveer 5 % marge op deze markt. Bij een sportweddenschap is dat overigens nog geen slechte quotering: in veel markten, en zeker in de kleinere markten van een kleine competitie, loopt de marge op tot 8 of 10 %, en bij een combinatieweddenschap vermenigvuldigen de marges van de afzonderlijke markten zich net als de quoteringen.

Zet daar nu de speler naast die zijn eigen weekgrens heeft gekozen. Stel dat iemand zichzelf een wekelijkse omzet van 50 euro oplegt en dat bedrag één keer inzet, op een weddenschap in de markt hierboven. Het verwachte verlies op die ene inzet is het bedrag dat op het spel staat vermenigvuldigd met de marge van de markt, dus 50 euro × 5 %, wat neerkomt op ongeveer 2,50 euro. Dat is de statistische verwachting over veel herhalingen van diezelfde inzet en geen uitkomst voor één enkele weddenschap: in een individuele week verlies je die 50 euro of win je er 19 op terug, afhankelijk van de uitslag. De band waarbinnen dat verwachte verlies in de praktijk ligt, is 2,20 tot 2,80 euro per week, en dat interval heeft een voorwaarde: het geldt zolang de marge van de markt tussen 4,5 % en 5,5 % blijft. Bij een scherpere markt met 3 % marge zakt het verwachte verlies naar 1,50 euro; bij een kleine competitie met 8 % loopt het op tot 4 euro. Dezelfde 50 euro, dezelfde speler, en toch een verschil van bijna drie euro per week puur op basis van de markt waarin je speelt. Over een jaar is dat het verschil tussen ongeveer 78 euro en ongeveer 208 euro aan verwachte kosten bij evenveel inzet en dezelfde inzetgrootte.

Twee dingen vallen aan die som op. Ze is klein in absolute termen — en dat is de eerlijke kant van de Belgische markt, waar de wettelijke limiet het speelgedrag in de praktijk begrenst. En ze is volledig onafhankelijk van geluk. De marge zit in de quotering, niet in de uitslag, en wie wint of verliest betaalt hem evengoed.

Dezelfde rekening maakt ook het verschil tussen een legale en een niet-vergunde aanbieder zichtbaar, en daar wordt ze interessant. Wat de speler bij een vergunninghouder aan kosten betaalt, is de marge plus de tijd die de identiteitscontrole kost. Wat hij bij een niet-vergunde aanbieder aan bescherming inlevert, is een langere lijst: de controle op de leeftijdsgrens van 21 jaar, de controle in EPIS, de wekelijkse stortingslimiet van € 200, een Belgische toezichthouder, een Belgische klachtenroute en de verplichte identiteitscontrole bij deelname. Het uitsluitingsregister EPIS geldt alleen voor operatoren met een Belgische vergunning; een site zonder Belgische vergunning moet het niet raadplegen, en biedt geen vergunning van de Kansspelcommissie en geen Belgische klachtenroute. Voor een speler met een gokprobleem in de familie is dat geen theoretisch verschil: de enige plek waar een zelfuitsluiting werkt, is de plek waar EPIS verplicht wordt gecontroleerd.

Daar komt de hobbel van de blokkering bij. Wie zijn geld op een niet-vergunde site heeft staan, kan op een ochtend merken dat het adres niet meer opent, en dan staat hij tegenover een tegenpartij zonder Belgische vestiging, in een geschil zonder Belgische rechter met een eenvoudige bevoegdheid. De Kansspelcommissie houdt daarom een gepubliceerde lijst bij van adressen die aan providers worden doorgegeven, en de speler die zijn site in dat register zocht maar er niet in vond, heeft het stappenplan in de sectie over het toezicht al doorlopen.

En de identiteitscontrole? Die is de prijs van een legale rekening, en ze is echt. Naam, voornaam en geboortedatum worden bij elke deelname gecheckt, online en offline. Wie anoniem wil spelen, kan in België kiezen voor een niet-vergunde site — en ruilt daarbij de enige vorm van handhaving in die hem daadwerkelijk beschermt in voor een kleinere kans op een legitimatievraag. Dat is een slechte ruil, en toch wordt ze gemaakt, meestal vanwege een bonus die een vergunninghouder niet mag geven.

Dan blijft er één rekening over die de speler zelf moet openen, en daar zeggen de cijfers niets over. De belasting op online weddenschappen is verschuldigd door de operator en niet door de speler: in Vlaanderen bedraagt ze 11 % voor online spelen en weddenschappen, berekend op de inzetten min de uitgekeerde winsten. In Wallonië wordt de weddenschap op paarden, honden en sportevenementen belast tegen 15 % van de werkelijke bruto marge, en bedraagt het tarief voor weddenschappen die in het Waalse Gewest via technologie (internet, telefoon, sms) worden geplaatst 11 %. De belasting is verschuldigd door wie de weddenschappen aanneemt, ook voor spelen waarvan de organisatie verboden is. Wat dit voor de quotering van een individuele weddenschap betekent, is niet vastgesteld, en de speler die de kostprijs van zijn weddenschap volledig wil begrijpen, moet bij de aanbieder navragen hoe de heffing in de aangeboden quotering verwerkt zit. Over de inkomstenbelasting op winsten die een speler ontvangt, laten we ons niet uit: of winsten bij een vergunde aanbieder en bij een niet-vergunde aanbieder fiscaal verschillend behandeld worden, is uit een primaire bron niet vast te stellen. De pagina zegt hier dus noch “belastingvrij” noch “belastbaar”, en verwijst naar de FOD Financiën of een accountant. Wie een grote winst verwacht, doet er goed aan dat vóór de weddenschap uit te zoeken en niet erna.

Vijf vragen die spelers het vaakst stellen

Hoe controleer je of een wedsite een F1+-vergunning van de Kansspelcommissie heeft?

Zoek de domeinnaam op in het register van aanvullende vergunningen F1+ van de Kansspelcommissie en kijk of het adres er letterlijk tussen staat. Het register van 9 oktober 2026 telt 24 dossiers voor 25 domeinnamen. Let op de houder die erbij staat: dat is de partij waarmee je een overeenkomst sluit.

Bewijst een .be-domein dat een wedsite een Belgische vergunning heeft?

Nee. Een domeinnaam is een administratieve registratie en geen bewijs van toezicht: een aanbieder zonder vergunning kan evengoed een .be-adres gebruiken, en een vergunning is aan een domein gebonden zonder dat de uitgang voorgeschreven is. Het register van de Kansspelcommissie is de bron die je moet gebruiken.

Hoe werkt het toegangsverbod (EPIS) en hoe wordt het opgeheven?

EPIS bundelt sinds 2004 alle uitgesloten spelers; naam, voornaam en geboortedatum worden bij elke deelname gecontroleerd, online en offline. Een inschrijving kan van de speler zelf, van een derde, van een rechter of van een bewindvoerder komen. Een vrijwillig toegangsverbod kan pas worden opgeheven na een wachttijd van 3 maanden.

Wat is de wekelijkse stortingslimiet voor online gokken in België?

De limiet bedraagt € 200 per week en per website. Ze geldt voor het geld dat op de spelersrekening wordt gestort, niet voor de inzetten. Een lagere persoonlijke limiet vraag je op elk moment bij de operator; de limiet opheffen kan alleen via een aanvraag bij de Kansspelcommissie, na een controle in het kredietregister van de Nationale Bank.

Welke risico's lopen spelers op wedsites zonder Belgische vergunning?

Zo'n site heeft geen vergunning van de Kansspelcommissie, geen Belgische klachtenroute en hoeft EPIS niet te raadplegen; de wettelijke stortingslimiet hangt er niet boven en ze kan op de blokkeerlijst van de KSC belanden. Wie bewust deelneemt, reclame maakt of spelers werft, valt onder artikel 4 § 2 van de wet, met een boete tot 576.000 euro.