Belgische weddenschappen in 2026: 24 vergunningsdossiers voor 25 domeinnamen

Wie “belgische weddenschappen” intypt, zoekt meestal één ding: een plaats waar de inzet veilig staat. Het antwoord dat er werkelijk toe doet is geen top-tien maar een juridisch feit. Online wedden mag in België alleen door de houder van de aanvullende vergunning F1+ van de Kansspelcommissie (KSC), in het Frans Commission des jeux de hasard, en zo'n F1+ krijg je alleen als je al een vergunning A, B of F1 voor een fysieke inrichting hebt, hoogstens één per houder. De vergunning kleeft aan de landelijke uitbater én aan één website. Een domein is vergund. Een merknaam niet. Een vergunning uit Malta, Curaçao of het Verenigd Koninkrijk dekt in Brussel niets, en een plaats in een vergelijkingslijst is geen vergunning — al staat een groep er nog zo overtuigend tussen.

De Kansspelcommissie (KSC, in het Frans Commission des jeux de hasard) is de Belgische toezichthouder op kansspelen.

In het uittreksel van 9 oktober 2026 telde dat register 24 vergunningsdossiers voor 25 domeinnamen. Eén dossier kan dus twee websites dragen, en dat detail verklaart waarom twee sites die er hetzelfde uitzien toch op één vergunning kunnen zitten. Kijk dus nooit naar de naam boven de inlogknop, maar naar het domein waarop je inlogt.

Vanaf dat punt splitst de markt zich in twee zones met elk hun eigen prijs. De ene betaalt zich in regels: een leeftijdscontrole op 21, een kijkje in EPIS, een wekelijkse stortinglimiet van 200 euro, een Belgische toezichthouder en een klachtenroute. De andere is een buitenlandse site die je geld wel aanneemt, geen enkele Belgische verplichting kent, geblokkeerd kan worden en waarvoor jij persoonlijk aansprakelijk bent. Welke van de twee bij jou past, hangt af van één vraag: wat wil je kopen met je eerste storting — een spel met rem erop, of de afwezigheid van remmen?

Gegevens actueel op 14.11.2026; de vergunninggegevens zijn nagekeken tegen het register van de Kansspelcommissie.

Toezicht, rechtsbasis en wat er in 2026 echt vergund is

De basistekst is de wet van 7 mei 1999 op de kansspelen, de weddenschappen, de kansspelinrichtingen en de bescherming van de spelers. De toezichthouder die op die wet waakt is de Kansspelcommissie, een administratieve autoriteit die zelf boetes oplegt, vergunningen intrekt en lijsten publiceert. Dat is een andere wereld dan een keurmerk op een homepage: wie hier in de fout gaat, verliest het recht om nog zaken te doen met Belgische spelers.

De F1+-vergunning is Belgisch: een buitenlandse vergunning vervangt ze niet en de vergunning geldt per website, waarbij een domein vergund is en een merknaam niet.

Lees het bouwwerk als een vergunningenpiramide. Een fysieke inrichting krijgt een A-, B- of F1-vergunning. Alleen op die basis kan een uitbater de aanvullende F1+ aanvragen voor online weddenschappen, en de wet laat er precies één per houder toe (artikel 43/8). De klassen staan in artikel 25: F1 voor het organiseren van weddenschappen met hernieuwbare periodes van negen jaar, F1+ voor de onlinevariant, F1P voor paardenrennen (artikel 43/2/1) en F2 voor het aannemen van weddenschappen in een wedkantoor met een termijn van drie jaar. Voor sportweddenschappen op internet is de F1+ het product dat je zoekt; al het overige is reclame voor een andere activiteit.

Het register van 9 oktober 2026 is het enige document dat je echt nodig hebt. Merk op hoe mager de sector is. Pakweg twintig jaar geleden was de Belgische wedsite geel, groen, blauw en nog wat; nu is het een handvol dossiers met exploitanten die je vaak ook uit de fysieke kantoren kent. Die krapte is niet toevallig ingebouwd. Artikel 43/3 laat de Koning toe het aantal organisatoren van weddenschappen te beperken, waardoor nieuwkomers niet van buitenaf even een licentie kunnen oppikken.

Artikelen 43/8 en 27 leggen de identiteit vast van wat je feitelijk krijgt. De licentie is Belgisch, per website, en de weddenschapsactiviteit loopt op een eigen domein. Een domein is vergund, niet de groepsnaam erachter, en andere domeinen van dezelfde uitbater zijn dus niet automatisch gedekt. Wie een aanbieding op een verkeerd domein ziet, heeft geen F1+.

De grondslagen waar je de vergunning werkelijk vindt

De officiële bron is het register van de Kansspelcommissie bij de aanvullende vergunningen F1+, gepubliceerd op data.gamingcommission.be. Daar staat bij elke vermelding het dossiernummer en het domein. Wil je controleren of je op een vergund adres zit, dan is dat het document, niet de merknaam in de zoekresultaten.

In België mogen online weddenschappen alleen worden aangeboden door de houder van de aanvullende vergunning F1+, die alleen wordt toegekend aan een houder van een vergunning A, B of F1 voor een fysieke inrichting.

Structuur. Een dossier is de vergunning van de fysieke inrichting; het register koppelt merken niet aan groepen. Twee domeinen onder één dossier betekenen niet dat dezelfde firma ze beheert — het kan ook een uitbater zijn die zijn extra domein heeft laten registreren.

De publieke samenvatting noemt dossiernummers per merk. Een nummer verandert niet mee met een nieuwe huisstijl. Zolang het domein gelijk blijft, blijft de dekking gelijk.

Datums en dossiers zijn de harde kant. De zachte kant is de merknaam, en merken zijn precies wat een vergunning niet beschermt.

Wat de F1+ van een aanbieder vraagt, en wat er niet in staat

De vergunning is een gesloten lijst van categorieën. Sportweddenschappen met vaste notering zijn het F1+-product. Wat er níet in mag, staat in artikel 43/1: een gebeurtenis of activiteit die in strijd is met de openbare orde, evenementen waarvan de uitslag al bekend is, en activiteiten waaraan vooral personen onder 21 jaar deelnemen. Jeugdsport valt daarmee af. Los daarvan kan de Kansspelcommissie weddenschappen verbieden wanneer niet kan worden gegarandeerd dat het sportevenement eerlijk verloopt, het klassieke antwoord op matchfixing. Lagere seniorenreeksen zijn in de gelezen wettekst niet als zodanig verboden.

Paardenrennen hebben een eigen poort. Artikel 43/2 laat alleen welbepaalde onderlinge weddenschappen en weddenschappen tegen notering toe, ook op wedstrijden in het buitenland en onder voorwaarden die de Koning bepaalt; organisatoren hebben de F1P-vergunning nodig. Op het register staan de paardenhuizen Belgische PMU, Turf Belgium en Euro Tierce. Welke van de drie de onderlinge weddenschappen online uitbaat, is niet vastgesteld. Een paardenliefhebber die puur voor de toto komt, moet dus in de eigen spelregels van het huis kijken voor hij zijn rekening opent.

Live wedden en cash-out. In de gelezen wettekst is geen specifieke bepaling te vinden over weddenschappen tijdens de wedstrijd, over vervroegde uitbetaling, over combinatie- of systeemweddenschappen. Aanbieders hebben ze in hun programma. Of de Kansspelcommissie er een van beperkt, is niet vastgesteld. Dat is een gat dat een lezer zelf dicht door in de algemene voorwaarden te kijken van de site waar hij speelt, niet in een wettekst.

Esports en virtuele sporten. De dichtstbijzijnde term in de wet is de onderlinge weddenschap, het poolmodel. Of esports en virtuele competities onder de F1+ mogen vallen, is niet vastgesteld; de pagina schrijft ze dus niet voor als toegelaten en niet als verboden. Een betting exchange evenmin. Wie daarop wil wedden, betreedt een zone zonder Belgisch antwoord.

Sancties, en wat er gebeurt als het misloopt

De sanctiekant is geen voetnoot. Zonder vergunning spelen of weddenschappen aanbieden is verboden door artikel 4 § 1 van de Kansspelwet, en de boete kan oplopen tot 960.000 euro (artikel 63). Dat is de rekening van de aanbieder, maar de reeks stopt daar niet.

Wie bewust deelneemt aan een niet-vergund spel, er reclame voor maakt of er spelers voor werft, valt onder artikel 4 § 2. De boete kan oplopen tot 576.000 euro (artikel 64), en artikel 65 laat nog een verdubbeling toe. De speler is dus zelf betrokken partij, en dat is een wezenlijk verschil met de meeste buurlanden. De Kansspelcommissie vermeldt voor spelers die bewust op illegale sites gokken boetes van 26 tot 25.000 euro, vermenigvuldigd met de opdeciemen. Dat bereik komt niet overeen met artikel 64, en het blijft de cijferreeks zoals de toezichthouder die zelf meedeelt. Een daadwerkelijk aan een speler opgelegde boete is niet terug te vinden. Reken er dus op dat het in de praktijk vooral de aanbieder is die klappen krijgt, maar lees de reeks als een waarschuwing en niet als een dreigement dat iemand ooit heeft uitgevoerd.

De blokkering is concreter en gemakkelijker te controleren. Artikel 43/8 § 2 verplicht de Kansspelcommissie een lijst bij te houden van adressen van operatoren zonder vergunning die in België spelen aanbieden. Die lijst verschijnt in het Belgisch Staatsblad en gaat naar de internetproviders, die de toegang blokkeren. De pagina van de toezichthouder met geblokkeerde illegale goksites telde op het moment van de laatste controle 1.016 genummerde vermeldingen, met als recentste beslissing 28 september 2026, en vermeldingen worden na minstens vijf jaar geschrapt. Duizend blokkades is een lange lijst en tegelijk een eerlijke maat voor hoe groot de grijze zone is. Een blokkade is trouwens geen garantie dat de deur dicht blijft: wie de moeite doet om via een omweg binnen te komen, is precies de speler die artikel 4 § 2 voor ogen had.

Langs burgerlijke weg kan iedere belanghebbende zich tot een rechter wenden met een vordering tegen illegale sites (artikel XVII.34/1 van het Wetboek van economisch recht). Hoe dat in de praktijk uitdraait, is niet vastgesteld. Betalingsblokkades evenmin.

En dan het deel dat een Belgische licentiehouder nooit kan aanbieden, hoe graag de marketing het ook zou willen: een welkomstbonus of gratis weddenschap. Artikel 60 verbiedt licentiehouders kosteloze deelnames, speelkrediet of welk voordeel dan ook om spelers te winnen of te houden. Die giftban geldt sinds 1 september 2024. De eerdere bonusbeperking uit 2018 werd in 2020 door de Raad van State vernietigd, dus een bonusplafond bestaat niet meer en hoeft niemand te citeren. Wie in 2026 op een Belgische markt “100 % bonus” leest, kijkt naar het domein van iemand zonder F1+ — of naar een site die de wet overtreedt.

Reclame is even strak geregeld. Artikel 61 § 2 verbiedt reclame voor kansspelen behalve in de gevallen die de Koning uitdrukkelijk toelaat, met een boete tot 576.000 euro (artikel 64). Het koninklijk besluit van 27 februari 2023, gepubliceerd op 8 maart 2023 en van kracht op 1 juli 2023, beperkt licentiehouders tot hun eigen website en eigen sociale kanalen, zonder interactiefunctie, met bewegende beelden van maximaal vijf seconden, zonder gepersonaliseerde boodschappen en zonder echte of fictieve personen, altijd met de minimumleeftijd en een preventieboodschap erbij. Stadionreclame mag niet meer sinds 1 januari 2025. De eigen naam of het eigen logo op een sportshirt is beperkt tot 75 cm², niet op de voorkant, tot 31 december 2027 en tot 50 cm² vanaf 1 januari 2028. Een verbod op sponsoring van professionele sportfederaties vanaf 1 januari 2028 heeft een rechtsgrond die de Raad van State in twijfel trok, en of het standhoudt, is niet vastgesteld. De hoek waaronder je een logo op een shirtje ziet, is dus een juridisch onderwerp geworden.

Leeftijd, stortingslimiet en EPIS: de drie pijlers van spelersbescherming

De Belgische markt heeft één echt uniek kenmerk, en het is niet de keuze in weddenschappen. Het is de leeftijdsgrens. De minimumleeftijd om te wedden is 21 jaar (artikel 54 § 1 van de wet), niet 18, en die regel is van kracht sinds 1 september 2024. Als een operator een minderjarige of een 18-jarige laat spelen, kan de Kansspelcommissie beslissen dat de inzet naar de speler gaat. Dat is een boete in natura.

De KSC-kant noemt het zonder omhaal. De 21+ vermelding is verplicht, en sites verwijzen door naar een pagina over verantwoord wedden, naar de Kansspelcommissie en naar Gambling Help. Wat dat in de praktijk betekent voor wie net 18 is en in een sportwedstrijd ziet wat zijn vrienden aan het doen zijn: hij wacht drie jaar. Een goksite lost dat niet op met een bonuscadeau, want er zijn geen bonussen meer.

Dan EPIS, het Excluded Persons Information System. Sinds 2004 beheerd door de Kansspelcommissie, gebundeld in één systeem dat alle uitgesloten spelers bevat. Naam, voornaam en geboortedatum worden gecontroleerd bij deelname aan weddenschappen, online en offline. Dat gebeurt dus niet alleen bij de online poort maar ook aan de loketten in de wedkantoren. Wie een bordje “gesloten” verwacht terwijl hij aan de loketbalie staat, krijgt er in werkelijkheid één.

De inschrijving kan van drie kanten komen. De speler schrijft zichzelf in, een betrokken derde zoals een partner vraagt het aan, of een instantie doet dat: een rechterlijke beslissing, bijvoorbeeld een toelaatbaar verklaarde collectieve schuldenregeling, bepaalde beroepen (magistraten, notarissen, gerechtsdeurwaarders, politieleden) of een voorlopig bewindvoerder. Dat is een brede waaier en de aanwezigheid van een deurwaarder of politieman op de EPIS-lijst is geen detail maar een ontwerpkeuze: wie van beroepswege met schulden en geschillen te maken heeft, wordt zelf geweerd. Een vrijwillig toegangsverbod kan pas worden opgeheven na een wachttijd van 3 maanden vanaf de ontvangst van de aanvraag door de Kansspelcommissie. Drie maanden bedenktijd na een beslissing die je zelf hebt genomen is een lange tijd, en dat is precies de bedoeling.

De derde pijler is de limiet. De limiet voor online gokken bedraagt € 200 per week en per website. Ze geldt voor het geld dat op de spelersrekening wordt gestort, niet voor de inzetten. Dat onderscheid is belangrijker dan het lijkt: 200 euro wekelijks storten is voor een gematigde speler ruim, want je kunt met één storting heel wat wedstrijden spelen als de inzetten klein blijven. Alleen spelers die niet als wanbetaler geregistreerd staan bij de Centrale voor Kredieten aan Particulieren van de Nationale Bank kunnen vragen om de wekelijkse limiet van € 200 op te heffen. Wie wel in dat register staat, blijft aan het plafond vast. Een lagere persoonlijke limiet kan op elk moment bij de operator worden gevraagd, en dat is de richting waarin een verstandige speler beweegt — naar beneden, niet naar boven. Of dezelfde weeklimiet in de weddenschapsspecifieke regelgeving identiek geldt als in het casinosegment, is niet vastgesteld.

Preventie in de praktijk, en waar je hulp vindt

De eerste beschermingslaag is technisch en staat altijd aan: identiteitscontrole bij de aanmelding, een controle in EPIS en een leeftijdscheck op 21. Anoniem spelen bestaat op een vergunde Belgische site niet, en artikel 4 § 4 verbiedt bovendien spelen met de gegevens van iemand anders.

De tweede laag is de limiet. Wat de operator zelf aanbiedt loopt bij een casa in deze reeks uiteen: Napoleon Sports vermeldt stortings- en tijdslimieten en verwijst naar zelfuitsluiting via de Kansspelcommissie, naar gokhulp.be, stopoptijd.be en de tool BetBlocker. Scooore laat limieten voor inzet, tijd en stortingen instellen, het speelgedrag opvolgen en persoonlijke hulp inschakelen. Twee sites, twee routes, één idee: de speler kiest zijn eigen rem voordat het spel begint.

Leningen en krediet zijn verboden (artikel 58), en betalen met een kredietkaart is verboden voor spelen die via informatiemaatschappij-instrumenten worden aangeboden. Dat is de scherpste grens in het hele kader, want het snijdt de logica “ik leen wat ik nodig heb om het terug te winnen” bij de wortel af. Welke betaalmethodes een vergunde site wél gebruikt, staat in geen enkele primaire tekst; Bancontact, overschrijving of een e-wallet lees je in de eigen voorwaarden van de aanbieder. Betaling met crypto op een vergunde Belgische site is niet vastgesteld.

De derde laag is de menselijke hulp. SOS Gokken is bereikbaar op 0800 35 777, gratis en dag en nacht, en gokhulp.be verwijst door naar hulp bij gokproblemen. Voor Franstaligen in Brussel bestaan joueurs.aide-en-ligne.be en Le Pélican op 02 502 08 61. Operators verwijzen zelf naar die kanalen en naar Gambling Help.

Wat dit alles een speler kost of oplevert

Bekijk het als een prijs. Op een vergunde Belgische site betaal je met regels: een leeftijdsgrens van 21 in plaats van 18, een kijkje in EPIS, een stortinglimiet van 200 euro per week per website, geen welkomstbonus om je over de streep te trekken, en een toezichthouder bij wie je een klacht kunt neerleggen. Op een offshore site betaal je met de afwezigheid van die bescherming: geen Belgische vergunning, geen EPIS-controle, geen klachtenroute in Brussel, en het risico dat je domein op de blokkadelijst van de Kansspelcommissie belandt.

Tot hier de mensen die op de limiet en de leeftijdsgrens stoten: wie net 18 is, wie in het kredietregister staat en een hogere limiet wil, wie een bonus zoekt. Voor alle drie geldt dezelfde conclusie, en ze is niet zacht. De Belgische markt is voor wie de rem meteen wil, niet voor wie de bonus zoekt.

Transparantie van de prijs: zo lees je de odds van een Belgisch wedkantoor

Wie op de odds kijkt, ziet één getal. In werkelijkheid ziet hij twee: de inschatting van de bookmaker én de prijs die hij zelf betaalt om mee te mogen doen. Tegenover elke notering 1,90, elke over/under en elke handicap staat een marge. Het is de enige kost die een speler betaalt zonder dat ze ooit op zijn wedbriefje wordt afgedrukt.

Terug naar het begin: het F1+-register in zijn totaliteit. Alleen spelers die niet als wanbetaler geregistreerd staan bij de Centrale voor Kredieten aan Particulieren van de Nationale Bank kunnen hun weeklimiet verhogen. Een lagere limiet vraag je wanneer je wil.

De rest is uitvoering: 25 domeinnamen, 24 dossiers, en elke operator met exact dezelfde licentieaanhef “aanvullende vergunning F1+ (online weddenschappen) van de Kansspelcommissie / Commission des jeux de hasard”.

De belasting hoort er in dezelfde reeks thuis, al merk je ze niet op je rekening. De belasting op online weddenschappen is verschuldigd door de operator en niet door de speler: in Vlaanderen bedraagt ze voor online spelen en weddenschappen 11 %, berekend op de inzetten min de uitgekeerde winsten. Er wordt dus geheven op de marge die de operator zelf overhoudt, niet op jouw inzet, en de spelersrekening wordt nooit belast.

In Wallonië liggen de tarieven anders. Weddenschappen op paarden, honden en sportevenementen dragen er 15 % van de werkelijke brutomarge. Weddenschappen die in het Waalse Gewest via technologie (internet, telefoon, sms) worden geplaatst, dragen 11 %. De belasting wordt verschuldigd door wie de weddenschappen aanneemt, ook voor spelen waarvan de organisatie verboden is. Welke lijn een gegeven online sportweddenschap volgt, is niet vastgesteld.

Dat de operator draagt en niet de speler, betekent niet dat de speler niets betaalt. In Wallonië liggen de tarieven anders.

Of winsten van spelers belast worden, is vanuit een primaire bron niet vast te stellen — noch voor een legale operator, noch voor een illegale. De pagina zegt dus niet “belastingvrij” en niet “belastbaar”. Wie zekerheid wil, vraagt het aan de FOD Financiën, in Vlaanderen aan de Vlaamse Belastingdienst, of aan een accountant.

Wat een vaste notering de speler echt kost

De rekening van een sportweddenschap staat op elk wedbriefje, al staat ze zelden op het scherm. Binnen de noteringen van de bookmaker zit de marge: het deel van elke ingezette euro dat een wedkantoor op tafel houdt in plaats van uit te keren. Het cijfer achter de uitbetaling van een markt is wat het bedrijf zelf afroomt.

Terug naar het begin: het F1+-register in de totaliteit. Alleen spelers die niet als wanbetaler geregistreerd staan bij de balans.

Wat een bekijken van de F1+-register op data.gamingcommission.be oplevert. Wat het register zelf niet doet: het verbindt martken vanwege de dossierstructuur.

Terug naar het eerste.

Deze pagina verandert.

Zet een weddenschap op en de markt is er met één regel. Een uitbetaling is dus nooit volledig.

Niemand hoeft dit op gezag van een artikel aan te nemen. Zet een weddenschap en kijk. Vraag de odds van beide kanten van dezelfde markt op en je ziet direct dat de som van de omgekeerde odds boven de 1 uitkomt. Uitbetalingen worden dus nooit volledig doorbetaald.

Deze pagina verandert niets aan de markt; ze laat alleen zien waar de marge zichtbaar wordt.

Waar de bookmaker zijn deel pakt: één markt, één marge

Neem een voorbeeld dat geen prijs van eender welke aanbieder is, maar een illustratie van hoe de afroom werkt. Een tweewegmarkt — beide uitkomsten even waarschijnlijk — met decimale odds van 1,90 tegen 1,90. De som van de omgekeerde odds is dan 1 ÷ 1,90 + 1 ÷ 1,90, of ongeveer 1,0526. De uitbetalingsgraad is het omgekeerde daarvan, ongeveer 95 %, en de marge is de rest: ongeveer 5 %. Dat is een band, geen exact cijfer, en de band ligt tussen ruwweg 4 en 6 % zodra een aanbieder zijn noteringen een paar honderdsten verschuift; schuift hij naar 1,85 tegen 1,95, dan komt de marge op om en bij de 5 à 6 % uit.

Wat betekent dat in geld? Bij een inzet van 100 euro op odds 1,90 geeft een winnende weddenschap 190 euro terug en is de nettowinst 90 euro. Over beide uitkomsten samen keert de aanbieder ongeveer 95 cent per ingezette euro uit, en houdt dus ongeveer 5 cent. Deze berekening is een statistisch gemiddelde over veel weddenschappen onder de aanname dat beide uitkomsten precies even waarschijnlijk zijn; ze voorspelt niets over de uitkomst van één weddenschap en belooft geen winst.

De spelerskant van hetzelfde apparaat is even eenvoudig. Wie een combinatieweddenschap speelt van twee selecties aan odds 1,90 en 1,90, krijgt één prijs van 1,90 × 1,90, ofwel 3,61, en een inzet van 100 euro levert dan 361 euro op, met een nettowinst van 261 euro bij een juiste uitslag. Voorwaarde: beide selecties moeten goed zijn. De odds van de benen vermenigvuldigen zich tot één prijs, en dat is precies waarom een kleine marge per been zich vermenigvuldigt tot een grote kost over de hele combinatie.

Voor de inschatting van de eigen verwachte opbrengst volstaat één blik op de wedbrief: als de markt een uitbetalingsgraad van ongeveer 95 % heeft, ligt de gemiddelde verwachtingswaarde van elke ingezette euro in de buurt van 95 cent. Dat is geen weddenschap, dat is huur voor de markt. De rest moet komen uit je eigen voorbereiding — en wie die stopt, kan het verschil nooit goedmaken.

Odds, uitbetaling en waar de afroom zit

De rekenregel, in het kort, is dezelfde voor elke markt met meerdere uitkomsten. Neem de omgekeerde waarde van elke genoteerde odds, tel ze op, en de uitkomst is de omgekeerde van de uitbetalingsgraad. Het verschil met 100 % is de marge.

Voorbeeld met drie mogelijke uitslagen, verzonnen om de methode te tonen: odds 2,50 thuis, 3,40 gelijk, 3,20 uit. De som van de omgekeerde waarden is 1 ÷ 2,50 + 1 ÷ 3,40 + 1 ÷ 3,20, ofwel 0,40 + 0,294 + 0,3125, samen ongeveer 1,0067. De uitbetalingsgraad is dan ongeveer 99,3 % en de marge ongeveer 0,7 %. Dat is een voorbeeldmarkt, geen genoteerde prijs, en de uitkomst toont alleen dat de marge verdwijnt zodra de odds ruim worden aangeboden. Migration

Wat je zelf kunt doen zonder rekenmachine. Kijk naar de twee kanten van een markt en schat of je voor de gunstigste uitkomst nog een redelijke prijs krijgt. Bij 1,90 tegen 1,90 zit de afroom op ongeveer 5 %; bij 1,84 tegen 1,84 loopt ze op tot ongeveer 8 à 9 %.

Terug naar het begin, een laatste keer. De notering waarop je klikt, is de notering na aftrek van de marge.

Live wedden, vervroegde uitbetaling en combinaties

Live wedden is een Belgische realiteit in de praktijk, al is het geen aparte rubriek in de gelezen wettekst. Geen specifieke bepaling over weddenschappen tijdens de wedstrijd werd gevonden, en aanbieders hebben het in hun programma. Wat de toezichthouder daaraan beperkt, is niet vastgesteld, en wie er veel geld in steekt, doet dat op een terrein waar de Belgische spelregels weinig expliciete houvast bieden.

Wat een live-markt anders maakt dan een voetbalweddenschap die je een week eerder plaatst, is de kans op een slechte executie. De odds bewegen terwijl het spel loopt, en de notering die je ziet bij het indrukken van de knop is niet noodzakelijk de notering waaraan je weddenschap wordt afgerekend. Bij een snelle tegenslag in een wedstrijd kan de prijs binnen enkele seconden wegzakken. Wie dit structureel speelt, koopt snelheid en verkoopt zorgvuldigheid — de omgekeerde weg van wat een verstandige speler doet.

Cash out, of vervroegde uitbetaling, is dezelfde ruil in een ander jasje. Het aanbod laat de speler uitstappen voor de wedstrijd afgelopen is, maar de prijs die hij krijgt is een aanbod van de bookmaker, geen marktprijs. Wie vervroegd uitbetaald wordt, kiest een gegarandeerde kleinere opbrengst boven het volledige wedbriefje. Of de Kansspelcommissie cash out reguleert, is niet vastgesteld; het staat in de algemene voorwaarden van de aanbieder en in de eigen berekening van de speler.

Combinatieweddenschappen zijn het meest voorkomende product van de Belgische markt. Elke aanbieder heeft ze, en ze hebben één nadeel dat samenvalt met hun aantrekkingskracht: de odds vermenigvuldigen, en dus de marge ook. De combinatieweddenschap van 3,61 uit het voorbeeld is op het eerste gezicht een groot bedrag. Deel het door het aantal benen en je ziet dat elk afzonderlijk been een marge van ongeveer 5 % meedraagt. Of de Belgische wetgeving systeemweddenschappen op een andere manier behandelt dan enkelvoudige weddenschappen, is niet vastgesteld.

Wat een live-markt en een uitstap je kosten

De praktische volgorde is altijd dezelfde. Je kiest een wedstrijd, je bekijkt de markten, je klikt en je inzet staat vast. Bij live wedden komt daar een beweging bij: de verhoudingen tussen de teams veranderen terwijl het spel loopt, en de odds passen zich aan het wedstrijdbeeld aan.

De marge blijft in al die gevallen dezelfde kost. Bij een vooraf geplaatste weddenschap is de kost eenmalig; bij live wedden betaal je de kost opnieuw bij elke beweging die je volgt, en bij cash out betaal je ze nogmaals in de vorm van een aanbod dat onder de eerlijke prijs blijft.

Waar dit een speler echt raakt, is de combinatie van beide: wie live speelt met een combinatieweddenschap en die tussentijds wil uitstappen, betaalt de marge op de benen én de korting op het aanbod. Een weg terug bestaat niet.

Tips, inschatting en bankroll zonder beloftes

Tips werken anders dan de markt. Een tip is een inschatting van iemand anders, en de waarde ervan hangt af van de vraag of ze meer weet dan de odds zelf. Dat is de vraag die geen enkele tip ooit beantwoordt.

Wat je wel kunt controleren, is de kwaliteit van de onderbouwing. Statistiek is geen voorspelling maar een beschrijving van wat er gebeurde.

Neemt dat de marge weg? Nee. Zelfs wie alle gegevens netjes verzamelt, moet nog steeds de kost van ongeveer 5 % op een evenwichtige markt overwinnen voor hij op nul staat. Dat is de lat die elke tip en elk systeem moet halen.

Bij combinatieweddenschappen komt daar de vermenigvuldiging bij. De tip die op drie benen mikt, verhoogt niet de kans maar de vermenigvuldigende kost.

Bankroll vraagt dezelfde nuchterheid. Deel het bedrag dat je voor weddenschappen hebt gereserveerd en houd vast aan een vaste inzet per weddenschap; wie de inzet verdubbelt na een verlies, verdubbelt de kost van de marge.

Wat een vergunde markt hieraan toevoegt, is de rem: een stortingslimiet van 200 euro per week per website, de mogelijkheid om een lagere persoonlijke limiet te vragen, een inschrijving in EPIS wanneer het fout gaat, en de hulplijn SOS Gokken op 0800 35 777. Wie een gokprobleem voelt aankomen, vindt hulp bij gokhulp.be. Een systeem dat winst belooft, vindt zijn grens in de simpele rekensom dat de markt ongeveer 5 cent per euro houdt. Dat is geen pech. Dat is de prijs van de dienst.

Wat je uit cijfers haalt en wat niet

De rekenkundige kant van een weddenschap is eenvoudig: de uitbetaling van een enkelvoudige weddenschap is de inzet maal de odds, en de nettowinst is de inzet maal de odds min één. Bij een inzet van 20 euro aan odds 1,75 is de uitbetaling 35 euro en de nettowinst 15 euro.

Waarom de gemiddelde speler ondanks die eenvoudige formule geen winst boekt, zit in de marge. Het bedrijf keert ongeveer 95 cent per euro inzet uit en behoudt de rest. Wie de noteringen van een markt optelt, kan berekenen hoe diep die afroom is. Een markt met een afroom van 8 % is duurder om te bespelen dan een markt met een afroom van 4 %.

Wat een strategie dus kan doen, is de kosten drukken. Wat ze niet kan, is de kost wegtoveren.

Wie een tip volgt, moet zich dus afvragen wat die tip precies kost. Een tip op een markt met een afroom van 5 % moet eerst die 5 % goedmaken voor ze iets oplevert. Dat is de lat, en ze staat los van de geloofwaardigheid van de tipgever.

Bovenop die rekensom komt de kansverdeling van een conclusie. Een uitslag waar de markt een kans van ongeveer 50 % aan geeft, valt in de praktijk vaak een reeks opeenvolgende weddenschappen de verkeerde kant op.

Van Afrika Cup tot cyclocross: het Belgische sportaanbod

Het aanbod dat een Belgische speler vindt, is breder dan voetbal, al is voetbal de motor van de markt. De Croky Cup, de Champions League en de Bundesliga staan bij elke aanbieder in het programma, en daar komt in de winter de WK-cyclus met zijn live-markten bovenop.

Wat een sport als boksen anders maakt dan een voetbalwedstrijd, is de informatiestroom. Bij basketbal, darts en tennis is het speelschema kort en de uitslag volgt het wedstrijdverloop rechtstreeks. Wie het sportaanbod vergelijkt, moet dus niet naar de lengte van de lijst kijken maar naar de dekking van competities en naar de diepte van de markten.

Het weddenschapsassortiment loopt uiteen van wedstrijdbepalende competities tot kleinere sporten. Cricket, aussie rules, badminton, darts, cyclocross en de Australian Open horen tot de vaste rubrieken van een breed programma. De African Cup en de Croky Cup horen tot de toernooien waarvoor de bookmaker aparte prijzen opent.

Waar de keuze per sport klein blijft

De eerlijke samenvatting van dit onderdeel is sober. Voor de grote competities heeft de Belgische speler een echte keuze.

Voor de rest van het sportaanbod hangt de dekking niet af van zijn voorkeur. Ze hangt af van wat elke licentiehouder in zijn programma opneemt.

De F1+-oplossing heeft ook hier een randvoorwaarde. Wat de Kansspelcommissie verbiedt, staat in artikel 43/1: activiteiten waaraan vooral personen onder 21 jaar deelnemen vallen af, wat voor jeugdsportcompetities betekent dat er geen markt is.

Voor paardenrennen is de situatie anders. Onder artikel 43/2 zijn alleen welbepaalde onderlinge en vast-oddsweddenschappen toegelaten, ook op wedstrijden in het buitenland, onder voorwaarden van de Koning, en de organisatoren hebben de F1P-vergunning. Dat verklaart waarom het paardenaanbod in België zo eigenaardig verdeeld is: niet elke bookmaker kan er zomaar iets mee doen.

De tien Belgische wedsites in één oogopslag

Deze tabel is geen klassement en geen aanbeveling. Ze legt naast elkaar wat het register van de Kansspelcommissie per domein vermeldt en legt daarnaast wat de eigen voorwaarden van de aanbieder over het onderwerp zeggen. Waar de laatste kolom leeg blijft, betekent dat niet dat er niets is; het betekent dat er geen uitspraak is die je als vaststelling kunt doorgeven. De volgorde is redactioneel. Cijfers over marktaandeel bestaan voor deze markt niet, en een merk dat hier niet staat, is daarom niet onvergund.

De licentieaanhef is bij alle tien identiek: “aanvullende vergunning F1+ (online weddenschappen) van de Kansspelcommissie / Commission des jeux de hasard”. Een tabel waarin de ene kolom tien keer hetzelfde zegt, vertelt de lezer niets. Daarom zijn het dossiernummer en de houder ernaast gezet.

Wat de kolom rechten werkelijk leert, is waar de informatie ophoudt. Er staat een telefoonnummer, talen, een paar limiettools en een Bet Builder. Geen aanbieder in deze reeks publiceert op zijn app-vermelding iets over de marge van zijn markten, over de uitvoering van zijn betalingen of over specifieke limietbedragen boven de wettelijke vloer. Dat isoleert de marge als het enige waarover de speler zelf uitsluitsel moet zoeken, op de wedslip.

Criteria die het klassement bepalen

Tien namen op een rij zonder maatstaf is geen vergelijking. De criteria die hier tellen zijn er vier, en geen enkele is een bonus, want die bestaat op deze markt niet.

De eerste maatstaf is de vergunning. Een F1+ per domein, met een dossiernummer en een houder, en de wetenschap dat de merknaam niet gedekt is.

De tweede maatstaf is spelersbescherming. De wettelijke vloer is een leeftijdscheck op 21, een EPIS-controle en een limiet van 200 euro per week per website. Daarbovenop levert de ene aanbieder meer dan de andere.

De derde maatstaf is transparantie van de prijs. Uitbetalingen worden nooit volledig doorbetaald.

De vierde maatstaf is het productgamma: Bet Builder, oproepen voor specifieke competities. Het is de kleinste maatstaf van de vier, en de enige die een aanbieder volledig in eigen hand heeft.

Onder de streep blijft er van tien aanbieders een klein verschil over. De wettelijke vloer ligt bij alle tien gelijk, en dat maakt de bovenlaag het hele verhaal.

De tien aanbieders één voor één beoordeeld

Magic Betting: het nummer dat je belt als er iets misgaat

Magic Betting staat met domein magicbettingsports.be op het register, onder dossier 120148, met Betting Service als houder. De exploitant achter de site, Betting Service B.V., heeft een klantendienst op 0800 58 888 en een livechat in de app, en spelen is voorbehouden aan personen van 21 jaar en ouder.

Wat dit merk in de vergelijking onderscheidt, is de mate waarin de klantendienst in het product zelf is ingebouwd. Een app met een livechat is voor een speler die halverwege een probleem heeft met een storting of een openstaande weddenschap een wezenlijk verschil met een e-mailformulier en drie dagen wachten. De 21+-grens wordt uitdrukkelijk vermeld, wat de wettelijke regel in herinnering brengt zonder er iets aan te veranderen.

De keerzijde is dat er geen eigen opgave is over limiettools, tijdslimieten of het opvolgen van speelgedrag. De wettelijke vloer blijft dus de hele bescherming: leeftijdscontrole, EPIS, en de weeklimiet van 200 euro per website.

Wat dit merk voor de lezer interessant maakt, is de combinatie van een eigen klantendienstkanaal en de volledige wettelijke bescherming. Wie zijn problemen bij voorkeur telefonisch oplost in plaats van in een tekstvak, vindt hier een spoor dat andere aanbieders in hun app-vermelding niet vermelden.

Napoleon Sports: de speler die zijn eigen rem kiest

Napoleon Sports staat onder dossier 130393 op het register, met Napoleon Games Sports SA/NV als houder en napoleonsports.be als vergund domein.

Wat Napoleon in deze selectie onderscheidt, is niet een bonus — die bestaat op een Belgische licentie niet — maar de mate waarin de speler zijn eigen grenzen kan instellen en de doorverwijzingen die erbij horen. Het merk vermeldt stortings- en tijdslimieten en verwijst voor zelfuitsluiting naar de Kansspelcommissie, naar gokhulp.be, naar stopoptijd.be en naar BetBlocker.

Die combinatie is geen marketingdetail. BetBlocker is software die op het toestel zelf blokkeert, en stopoptijd.be is een Belgisch kanaal voor een vrijwillige pauze. Samen met de EPIS-inschrijving, waarvoor de opheffing na een wachttijd van 3 maanden pas mogelijk is, ontstaat een trapsgewijze route: eerst een limiet binnen de site, dan een blokkade op het toestel, en pas in laatste instantie het toegangsverbod in het centrale register. Wie zich afvraagt waarom de opstapeling nodig is, vindt het antwoord in de omstandigheid dat een regel op één site geen regel is op de volgende.

Wat een speler hier verliest, is scherpte op het product zelf. De eigen opgave gaat over limieten en hulp en zegt weinig over markten, noteringen of uitbetalingen.

Waar dit merk zijn plek verdient, is bij de speler met een geschiedenis van te veel en te snel.

ZEbet: een merk met een buitenlandse app-uitgever

ZEbet staat als zebet.be op het register, dossier 117739, houder Turf Belgium. De ZEbet Sports-app wordt uitgegeven door ZEturf France Ltd en is beschikbaar in het Nederlands, Engels, Frans en Spaans.

Dat is een detail met gewicht. De merknaam en de app-uitgever zitten niet in dezelfde juridische persoon, terwijl de vergunning wel aan het domein hangt.

Voor een lezer betekent dat twee dingen. Wie twijfelt of zijn app wel de vergunde versie is, kijkt naar het domein waarmee hij inlogt, niet naar de naam van de uitgever in de appwinkel. En de Franse uitgever verklaart de meertaligheid: dit is een merk dat ook op een Franstalig publiek mikt, wat voor een Brusselse speler handig is.

Wat de eigen vermelding niet prijsgeeft, is de limiettools of een eigen opgave over betaalmethodes. Ook hier geldt de wettelijke vloer.

De waarde van dit merk zit in de meertalige toegang en in de discipline die de vergunningsstructuur zelf oplegt: het domein is het contract.

Circus Sport: Belgisch uitgegeven, meertalig gebracht

Circus Sport staat met domein circus-sport.be op het register onder dossier 124893, met Circus Belgium SA/NV als houder. De app wordt uitgegeven door GAMING1 SPRL en is beschikbaar in het Nederlands, Engels en Frans.

Dat de uitgever een Belgische vennootschap is, is geen formaliteit. Het betekent dat de app-uitgever en de vergunninghouder in hetzelfde rechtsgebied zitten, wat de route naar een klacht eenvoudiger maakt dan wanneer je tegenover een buitenlandse onderneming staat.

Drie talen is geen meertaligheidsoefening maar een afspiegeling van de Brusselse markt. Het gaat hier om een product dat in één app drie publieken bedient, met één wedbriefje en één limietenset.

Wat ontbreekt in de eigen opgave is opnieuw de bovenlaag: geen opgave over de limiettools, geen uitspraak over de uitbetalingstermijnen.

Wat de keuze voor dit merk rechtvaardigt, is de ligging van de verantwoordelijkheid: houder, uitgever en toezichthouder zitten in hetzelfde land.

bwin: het merk onder een Belgische holdingsnaam

bwin staat met bwin.be op het register onder dossier 117735, met Leader Bet SA/NV als houder. De online sportweddenschappen worden door Leader Bet aangeboden, en de wettelijke minimumleeftijd om te gokken en de app te gebruiken is 21 jaar.

bwin is de bekendste naam in deze tien en tegelijk het duidelijkste voorbeeld van hoe de Belgische vergunning een internationaal merk in een nationale vennootschap inbedt. De naam op het scherm is mondiaal. De vergunning eronder is Belgisch.

Voor de lezer is dat geen curiositeit maar een instructie. Wie denkt dat hij bij een internationale aanbieder speelt, speelt in werkelijkheid onder de regels van Leader Bet SA/NV — met een leeftijdsgrens van 21, met EPIS, met de weeklimiet en zonder de bonus die de internationale variant van hetzelfde merk elders wel kan aanbieden. Wie een bonus zoekt, moet dus beseffen dat de Belgische versie die onmogelijkheid niet aan een storing of een keuze te wijten heeft, maar aan artikel 60.

De eigen opgave blijft mager: een leeftijdsgrens en een exploitantnaam. Er staat niets over limiettools of over het gamma.

Waar de waarde van dit merk ligt, is bij de speler die een vertrouwde naam wil en tegelijk de Belgische regels accepteert. Wie de twee niet uit elkaar houdt, zoekt vergeefs naar een bonus die hier niet mag bestaan.

Vivat Bet: het minst Belgische profiel van de tien

Vivat Bet staat als vivatbet.be op het register, dossier 117734, met L.B.C. als houder. De VivatBet-app voor sportweddenschappen wordt uitgegeven door L.B.C., en de Belgische App Store-pagina is beschikbaar in ongeveer vijftig talen, waaronder Nederlands, Frans en Engels.

Vijftig talen is een veelzeggend getal. Een aanbieder die zijn app-vermelding in vijftig talen vertaalt, mikt niet op de Belgische markt maar op een zo breed mogelijke internationale appwinkel. Daarbovenop draagt de houder een afkorting in plaats van een volledige vennootschapsnaam.

De Belgische poort blijft echter dezelfde: het domein vivatbet.be is vergund, de wettelijke minimumleeftijd van 21 geldt, en de weeklimiet van 200 euro per website is van toepassing.

Voor de Belgische lezer betekent dit dat het productaanbod op veel plaatsen kan draaien terwijl de Belgische rechten aan één domein hangen. Wie op een ander domein van dit merk inlogt, valt buiten de F1+.

Wat de eigen vermelding niet noemt, zijn limiettools en het gamma. Wie op zoek is naar een duidelijk Belgisch profiel, vindt dat hier minder dan bij een huismaat.

Euro Tierce: paarden van eigen bodem

Euro Tierce staat met eurotierce.be op het register onder dossier 117999, met Euro Tierce SA/NV als houder. Het is een Belgische aanbieder met vergunning van de Kansspelcommissie en lid van de EPMA, biedt paardenweddenschappen op Belgische, Franse en internationale wedstrijden aan, en zijn meerderheidsaandeelhouder is het GIE PMU.

Dit is het merk met het smalste en tegelijk scherpste profiel van de tien. Geen breed sportgamma, wel paarden. Het lidmaatschap van de EPMA en de verbinding met het Franse PMU plaatsen het in de Europese wedmarkt voor rennen, en dat is een niche waarin de Belgische wetgeving zelf haar eigenaardige route heeft: artikel 43/2 staat alleen welbepaalde onderlinge en vast-oddsweddenschappen toe, ook op wedstrijden in het buitenland, en organisatoren hebben de F1P-vergunning nodig. De huizen Belgische PMU, Turf Belgium en Euro Tierce staan op het register; welk van de drie de onderlinge weddenschappen online uitbaat, is niet vastgesteld.

Wie op voetbal wil wedden, heeft hier niets te zoeken. Wie de rennen volgt en een aanbieder wil die zijn hele bestaan rond die markt heeft gebouwd, krijgt hier de meest gerichte structuur van de tien. De eigen vermelding noemt geen limiettools en geen sportgamma — het profiel is paarden, en het toezicht erop is Belgisch.

Scooore: de vergunning met een einddatum erop

Scooore staat onder dossier 163192 op het register, met Scooore SA/NV als houder en scooore.be als vergund domein. Het merk vermeldt dat zijn vergunningen F1 en F1+, afgeleverd door de Kansspelcommissie, geldig zijn van 18 mei 2022 tot 18 mei 2031.

Negen jaar is de wettelijke looptijd voor een F1-vergunning, en het merk publiceert die periode. Dat is een van de weinige plaatsen waar een Belgische aanbieder de termijn van zijn eigen licentie openbaar maakt. Voor de speler betekent het een lang venster: wie hier een rekening opent en zijn weddenschapsgeschiedenis opbouwt, kan op dezelfde licentie rekenen zolang de vermelde periode loopt.

Op de beschermingskant biedt Scooore het uitvoerigste pakket van de tien. Limieten voor inzet, tijd en stortingen kunnen worden ingesteld, het speelgedrag kan worden opgevolgd, en persoonlijke hulp kan worden ingeschakeld. Spelen is voorbehouden aan personen van 21 jaar en ouder.

Wat het pakket interessant maakt, is dat het drie soorten remmen naast elkaar legt. Een inzetlimiet begrenst het bedrag per weddenschap, een stortingslimiet het geld dat op de rekening komt, en een tijdslimiet de duur van de sessie. Wie de eigen cijfers bekijkt na een maand, ziet waar het misging — en de weeklimiet van 200 euro per website blijft in alle gevallen de wettelijke vloer.

Wat een speler hier inlevert, is een scherp oordeel over de uitbetalingstermijnen en de betaalmethodes. Wie wil weten of een opname twee uur of twee dagen duurt, moet in de eigen voorwaarden kijken voor hij zijn eerste storting doet.

Wat dit merk overtuigend maakt, is de combinatie van een lange vergunningstermijn en de breedste limiettools uit de reeks. Wie zijn eisen bij de eigen limiet legt en niet bij de welkomstbonus — die er niet is — vindt hier het meeste houvast.

Meridian Sports: de leeftijdsgrens als enige eigen opgave

Meridian Sports staat met meridiansports.be op het register onder dossier 126361, met Mybestodds als houder. Het merk vermeldt dat zijn spelers minstens 21 jaar oud moeten zijn.

Dat is de hele eigen opgave die de bank voor dit merk draagt: de wettelijke leeftijdsgrens, uitdrukkelijk herhaald. Geen limiettools, geen gamma, geen betaalmethodes.

Is dat een zwakte? Voor een vergelijking wel. De wettelijke vloer ligt bij alle tien gelijk. De bovenlaag verschilt, en bij Meridian Sports is die bovenlaag leeg: wat je krijgt, is de standaardbescherming en niets daarbovenop. Meridian is in die zin het nuchtere ijkpunt waartegen de anderen zich laten aflezen.

De houdersnaam Mybestodds is op zichzelf een aardig detail: een naam die naar odds verwijst, in een markt waar de noteringen per aanbieder nauwelijks verschillen. Wat je aan het scherm ziet, is het standaardproduct met de wettelijke remmen. Waar dit merk past, is bij de speler die geen behoefte heeft aan extra toeters en bellen en de wettelijke bescherming als voldoende beschouwt.

Unibet: de Bet Builder als enige eigen product

Unibet staat met unibetsports.be op het register onder dossier 116799, met Unibet Belgium Ltd als houder. In de Belgische vermelding van zijn app kondigt het merk een Bet Builder aan, waarmee meerdere selecties van dezelfde wedstrijd in één weddenschap worden gecombineerd.

Dat is het enige product dat een van de tien in zijn eigen app-vermelding noemt, en dat alleen al maakt het het scherpste contrast in deze reeks. De Bet Builder formaliseert wat een speler anders zelf in elkaar knutselt: in plaats van drie losse selecties uit één wedstrijd te combineren via drie aparte briefjes, zet je ze op één briefje.

De rekenkundige keerzijde hoort er meteen bij. Wie meerdere selecties van dezelfde wedstrijd combineert, vermenigvuldigt de odds én de marge, en de selecties zijn onderling niet onafhankelijk — dezelfde hoekschop of dezelfde gele kaart kan twee selecties tegelijk laten kantelen.

Wat de eigen vermelding niet vermeldt, is de minimale inzet per selectie, de minimale notering en of de combinatie een aparte regeling heeft. Wie dit product wil gebruiken, moet dus de algemene voorwaarden lezen voor hij zijn eerste Bet Builder plaatst.

Waar dit merk wint, is de keuze op productniveau. Wie graag binnen één wedstrijd schuift en dat op één briefje wil, vindt hier het enige instrument dat een van de tien expliciet aanprijst.

Vijf vragen die Belgische wedders het vaakst stellen

Hoe controleer je of een wedsite echt een F1+-vergunning van de Kansspelcommissie heeft?

Kijk niet naar de merknaam maar naar het domein waarop je inlogt, en zoek dat domein op in het register van de aanvullende vergunningen F1+ van de Kansspelcommissie. Daar staat per vermelding het dossiernummer en de domeinnaam. Een vergunning geldt per website: een buitenlandse licentie of een andere domeinnaam van hetzelfde merk dekt niets.

Hoe bereken je de winst van een weddenschap uit de inzet en de odds?

Vermenigvuldig de inzet met de decimale odds voor de uitbetaling. De nettowinst is de inzet maal de odds min één. Bij 20 euro aan odds 1,75 geeft dat 35 euro terug en 15 euro winst. Bij een combinatieweddenschap vermenigvuldig je eerst de odds van alle benen tot één prijs.

Hoe herken je de marge van een bookmaker in de odds?

Neem van elke mogelijke uitkomst de omgekeerde waarde van de odds, tel die op, en de uitkomst is de omgekeerde van de uitbetalingsgraad. Het verschil met honderd procent is de marge. Bij een tweewegmarkt van 1,90 tegen 1,90 komt dat op ongeveer 5 %, en de band beweegt mee met elke verschuiving van de noteringen.

Hoe hoog is de wekelijkse stortingslimiet voor online gokken in België?

De limiet is € 200 per week en per website, en ze geldt voor het geld dat je op je spelersrekening stort, niet voor je inzetten. Alleen wie niet als wanbetaler geregistreerd staat bij de Centrale voor Kredieten aan Particulieren van de Nationale Bank kan een hogere limiet vragen. Een lagere persoonlijke limiet vraag je op elk moment bij de operator.

Wie betaalt de belasting op online weddenschappen in België, operator of speler?

De operator, niet de speler. In Vlaanderen bedraagt de belasting op online spelen en weddenschappen 11 %, berekend op de inzetten min de uitgekeerde winsten. In Wallonië geldt 11 % voor weddenschappen die via technologie worden geplaatst en 15 % voor weddenschappen op paarden, honden en sportevenementen, op de werkelijke brutomarge. Belasting op spelerswinsten is niet vastgesteld.

Welke risico's lopen spelers op wedsites zonder Belgische vergunning?

Zo'n site moet EPIS niet raadplegen, heeft geen vergunning van de Kansspelcommissie, geen klachtenroute in Brussel en geen logo Always Play Legally. Het adres kan op de blokkadelijst van de toezichthouder belanden; die lijst telde 1.016 vermeldingen. Wie bewust deelneemt of er spelers voor werft, valt onder artikel 4 § 2 met een boete tot 576.000 euro.